Kolarstwo górskie

Kolarstwo górskie stawia Cię w bezpośrednim dialogu z terenem. Każdy korzeń, kamień i serpentyna wymagają decyzji w czasie rzeczywistym. Nagrodą jest doświadczenie, którego jazda po drogach po prostu nie oferuje.

Typy szlaków i klasyfikacja

Szlaki są klasyfikowane od zielonych (łatwe, szerokie, minimalne przeszkody) przez niebieskie (umiarkowane, elementy techniczne) do czarnych (trudne, strome, techniczne). Zacznij na zielonych i awansuj w miarę rozwoju umiejętności.

• Zielone: szerokie, gładkie, łagodne nachylenia. Idealne do nauki prowadzenia roweru.
• Niebieskie: korzenie, małe kamienie, umiarkowane podjazdy. Wymagają podstawowej zmiany biegów i hamowania.
• Czarne: strome zjazdy, ogródki skalne, ciasne serpentyny. Wymagają pewnej pozycji ciała i wyboru linii.
• Podwójnie czarne: tylko dla ekspertów. Ekspozycja, duże elementy, wysokie konsekwencje.

Pozycja ciała: pozycja atakowa

Neutralna pozycja to Twoje ustawienie domyślne na technicznym terenie: pedały poziomo, kolana i łokcie zgięte, ciężar wycentrowany między obydwoma kołami, oczy patrzą 2 do 3 sekund do przodu. Z tej pozycji możesz szybko przesunąć ciężar do przodu na podjazd lub do tyłu na zjazd.

Bezpieczne zjazdy

Na stromych zjazdach opuść pięty, przesuń biodra za siodełko i trzymaj jeden palec na każdej klamce hamulcowej. Pozwól rowerowi poruszać się pod Tobą i zaufaj oponom. Blokowanie hamulców na luźnej nawierzchni powoduje poślizg, więc stosuj progresywny nacisk.

MTB to sport stopniowej progresji. Przejedź ten sam szlak wielokrotnie zanim przejdziesz na wyższy poziom trudności. Każde powtórzenie buduje pamięć mięśniową i ujawnia nowe linie.